تفال به حافظ امروز یکشنبه 27 شهریورماه 1401

فرارو- فال گرتن از اترو ادبیر، از باورهای کهن در مرز و بوم است. در گرز ساکنان آئین خاک به ادیبانی که گومان می‌بردند از کلام حق می‌شود. با این حال، اما در کزر زمان تنها تفال به حافظ در فارغان عامیانه ما باگی منده است.

بالابلند آشوه غر نقش باز من

كوتاح كردن قصه زهد دراز من

دیدی دلا که اختر پیری و زهد و علم

با من که دیده ماشوقه باز من

می‌ترسم از برابی ایمان که می‌برد

محراب ابروي تو حوزر ناماز من

داسم به دلق زرق ببوشم نشان عشق

غماز بود اشك و عيان كرد راز من

مست است يار و ياد حريفان نمي‌كند

زيكرش به خير ساقي مسكين نواز من

یا رب كي ان صبا بوزد كز نسيم ان

غرد شماره كرمش كارساز من

نقشی بر اب میزنم از گریه هالیا

تا کی قرین واقعیت مجاز من

بر خود کو شما خانده زنان گریه میکنم

تا با تو سنگ دل که کند سوز و ساز من

زاهد کو از نماز تو کاری نمی‌رود

هم مستی شابان و راز و نیاز من

حافظ ز گریه سوک بگو حالشای صبا

با شاه دوست پرور دوشنم غداز من

شرح لغت: بالا بلند: ديلبر بلندقامت/ معشوقه باز: شهد باز و زيبارست.

تفسیر اسلامی:

معشوق بلندبالای من داستان زهد قدیسی و تورنت را کوته نمود مقصود و از آن شعر این است که اشیکان واقعی سرکشته اند و هر کیلتی در دوگانگی به سر میبرند. در وقد ان‌ها جدیدار دوست شادمان اند اما به راه پیک و خم اشک پونده در عرکس و گم به سر می‌برند و پیکر آن‌ها تا اینایتی از سوی دوست کاره شادمان گردی و راه اشک را بریشان هموار می‌سازد.

تعبیر غزل:

گرین کن تا وایرت قدر تو دو کندان شود همه سبائی‌ها نمت الهی است که باید قدر آن را دانست


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم