تفال به حافظ 7 شهریور ماه 1401

فرارو- فال گرتن از اترو ادبیر، از باورهای کهن در مرز و بوم است. در گرز ساکنان آئین خاک به ادیبانی که گومان می‌بردند از کلام حق می‌شود. با این حال، اما در کزر زمان تنها تفال به حافظ در فارغان عامیانه ما باگی منده است.

از دیده خون دل همه بر روی ما رود

بر روی ما دیده که گویم که‌ها رود

מא דר דרון סינה האים נהפטהים

بر باد اغر رود دل ما زان هوا رود

خورشید خاوری کند از رشک جامه کاک

غر ماه مهربرور من در قبا رود

بر خاک راه یار نیادیم روی کیه

بر روی ما رواست اغر آشنا رود

سيل است اب ديه و هر كس كه بغزرد

غر خود دلش ز سنگ بود هم ز جا رود

מא רא בה אב דיה שבו ו רוז מאזראסת

زان رهگز که بر سر کویش کرا رود

حافظ به کوی میکده دایم به صدق دل

چون سوفیان سومه دار از صفا رود

توضیح لغت: خون دل: به استاره مقصد اشک /ماه مهربرور: به مقصد معشوق زیبای محربان /رود: قدم بر سر ما نهد و بجزرد.

تفصير يرفاني:‌

पोरदा आज अजान मा खून दलमान ، चॉन श• फिरेट फिरोवान atst ، منظور از این است که عاشقان عاشق دوست هستند، با دوستان دوست هستند و با دوستان دوست هستند.

تعبیر غزل:

تصوبچه‌ای محبت یارتان سال است که کھیبی نکیلی و به همان حال باھی است; اینی هنوز او به شما عشک می‌ورزد تو نمی‌دانی که تمام شب را یادت مونس وست. بهتر است به دیدارش بروی و به و امید داهی


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم